Niech bękarty swiętują. Historia toczy się dalej / Пусть уроды празднуют. История продолжается

403 lata temu Polacy zajęli Kreml

9 października 1610 r., trzy miesiące po zwycięskiej bitwie pod Kłuszynem, polskie chorągwie pod dowództwem hetmana polnego koronnego Stanisława Żółkiewskiego wkroczyły na Kreml moskiewski. Mennica moskiewska rozpoczęła bicie srebrnych kopiejek z imieniem nowego cara – Władysława IV Wazy.

http://www.kresy.pl/

W lutym 1609 r. car Rosji Wasyl IV Szujski zawarł wymierzone przeciw Rzeczypospolitej przymierze z królem Szwecji, Karolem IX. W myśl jego postanowień, w razie potrzeby korpusy szwedzkie miały wesprzeć w walce wojska rosyjskie. 

W odpowiedzi król Polski Zygmunt III Waza ruszył na twierdzę w Smoleńsku, której oblężenie rozpoczęło się we wrześniu 1609 r., a wraz z nim regularna wojna polsko-rosyjska. Przełamanie obrony twierdzy miało być pierwszym etapem na drodze do celu, którym było zdobycie Moskwy.

Przeciwko oblegającym Smoleńsk wojskom polsko-litewskim car Wasyl Szujski wysłał armię swojego brata kniazia Dymitra Szujskiego połączoną z najemnymi oddziałami szwedzkimi liczącymi ok. 35 tys. wojsk żołnierzy.

Przeciw korpusowi moskiewskiemu Zygmunt III skierował wydzielone siły o liczebności 7 tys. żołnierzy pod dowództwem hetmana polnego koronnego Stanisława Żółkiewskiego. Na każdych pięciu żołnierzy rosyjskich przypadał zaledwie jeden Polak.

4 lipca 1610 r. pod Kłuszynem wojska polskie, w tym ponad 5,5 tys. husarzy, odniosły walne zwycięstwo nad połączonymi siłami rosyjsko-szwedzkimi. Na wieść o klęsce Żółkiewskiemu poddawały się kolejne miasta i twierdze moskiewskie. Po koniec miesiąca bojarzy, czyli rosyjska magnateria, zdetronizowali cara Wasyla Szujskiego.

17 września 1939 r. - zawsze pamiętamy

Od kilku lat mam taką tradycję – w tym dniu „największego na świecie łajdactwa” zupełnie nie używam języka rosyjskiego, języka okupantów, łotrów i gwałcicieli.

Kazachstan pamięta. Rosja zapomniała

Foto autora

"Droga na Smoleńsk"

День победы над поляками - III: хорошо смеется тот, кто смеется последним

Предыдущая часть здесь 

Единственное пожелание – чтобы та горстка порядочных людей, которая все еще почему-то проживает на территории будущего Океана Мечты – успела вовремя эвакуироваться.

День победы над поляками - II: история продолжается

Начало здесь

17.09.1939: Nigdy nie zapomnimy. Nigdy nie wybaczymy

Trzy ziemie

Autor: Feliks Konarski Ref - Ren (1907 - 1991)  

Od lat jakże długich i trudnych
Wciąż ta sama na sercu troska:
Że tam gdzieś - zostały trzy ziemie:
Wileńska, Wołyńska i Lwowska.

Потомок проигравших – II

Начало здесь 

Автор: City_Shaman 

Будь хоть белой вороной
Или гадким утенком,
Будь капризным бароном,
Непослушным ребенком,

Чтобы - не раствориться
В ожидании встречи.
Одиночество лечит
Сильных. Слабых – калечит.

Нам – не свальная радость
И не равенство в стае,
Нам – не потная сладость
Коммунального «рая».

To dopiero co piłka nożna, nic więcej, rodacy!

Ale fatalne podobieństwo istnieje.
Jak zawsze, mamy kłopoty w działaniach zespołowych.
Mamy bohaterów (jak w sporcie, tak i nie tylko), ale ciągle nie potrafimy stworzyć bohaterskie drużyny.

Российско-польская дружба / Przyjaźń polsko-rosyjska / Russian-Polish Friendship

Спорт — наиболее близкая к войне область человеческой деятельности,

только без смертельных исходов. 

Рональд Рейган

Серьезный спорт ни имеет ничего общего с честной игрой.

Серьезный спорт — это война минус убийство. 
Джордж Оруэлл

Wieczna pamięć zabitym 10.04.2010. Wieczna pamięć wszystkim ofiarom katyńskim

13.12.1981: Czas WRON

Trzydzieści lat temu byłem, chociaż poważnym i ochoczym do wiedzy, ale jeszcze zbyt młodym człowiekiem. Sowiecka propaganda wtedy pilnie śledziła, żeby informacja o niepowodzeniach socjalizmu i niepopularności komunistycznych porządków nie poderwała umysłów i serc mieszkańców "obozu socjalistycznego".

Generalnie rzecz biorąc, władza radziecka była w stanie tylko niszczyć. W sposób najlepszy niszczono zdrowe rodziny, normalne relacji między ludzi, tradycji, przyjaźń i wierność. Z tego powodu wielu Polaków, którzy nie na własną rękę znaleźli się w ZSRR (w tym moi rodzice), zupełnie stracili kontakt z krewnymi w Ojczyźnie.

Dlatego nie znalem wtedy ani hasła: "Lepszy Kania niż Wania", ani optymistycznego, budującego sloganu: "A na drzewach zamiast liści będą wisieć komuniści".

Jednak pojawienie się w telewizji pochmurnym zimnym wieczorem 13 grudnia 1981 roku niezgrabnego łysiejącego osobnika w dużych okularach, ubranego w mundur generała (niby – polskiego), wtargnęło mi w stan depresji. Nie wyglądał na dyktatora, raczej – na upiora. I dlatego nastrój mój stał się jeszcze bardziej bolesnym. Dobrze pamiętam poczucie absurdalnej maskarady, które doświadczyłem tego wieczoru.

Загубили «Хомячка»? / Zabito „Chomika”?

Если бы небесная колымажка «Фобос-Грунт» все же долетела бы до спутника Марса, главную цель миссии – взятие проб грунта осуществлял бы польский грунтозаборный комплекс «Chomik» («Хомячок»), разработанный в Лаборатории спутниковой механики и робототехники Центра космических исследований Польской академии наук.

Mimo wszystko – Niepodległa Polska

Serdecznie pozdrawiam wszystkich naszych rodaków w Polsce i poza jej granicami, wszystkich przyjaciół naszego kraju, wszystkich miłośników naszej kultury i przyrody!

День победы над поляками / Święto zwycięstwa nad Polakami

Удивительное дело! Смотрю на сегодняшнюю праздничную программу основных российских телеканалов — не вижу ни «документальных фильмов» (ага, чуть ли ни с подлинными съемками скрытой камерой!) о «героическом подвиге Ивана Сусанина», которых столько расплодилось за последние годы, ни той самой развесистой экранизации «Тараса Бульбы», ни дорогостоящего супер-мега-блокбастера «1612», который еще пару лет назад открывал зрителям глаза на «подлинную историю».

Lataj jak orzeł, ląduj jak Wrona

Вот как могут сажать самолеты польские пилоты, когда диспетчеры и другие аэродромные службы им не мешают, а помогают:

Их просто бросили на произвол судьбы / They were left to fend for themselves

Удивительная статья, содержащая ряд фактов, обильно перемешанных с демагогией, тенденциозными комментариями и вырванными из контекста цитатами неведомых персонажей.

11 октября 2011 года 05:17
В Страсбурге поляки судят Россию за Катынь

Зато Польша не признает, что уничтожила до 80 тысяч наших пленных красноармейцев
Текст целиком >>>

Попробую прояснить ситуацию: 

В 1920 году на территории Советской России люди гибли, как мухи, без счету. От голода, от эпидемий, от невыносимых бытовых условий в разрушенной инфраструктуре. От повсеместных боевых действий, от бессудных казней, от массовых расстрелов и просто от дикого бандитизма. Почти никто из них не был официально репрессирован, и, соответственно, никакой, даже посмертной, реабилитации не подлежит. И никого, кроме горстки родственников, до сих пор это всерьез не волнует. 

17.09.1939

W tym dniu cała nasza rodzina straciła Ojczyznę. Razem z nią – straciła wszystko.
В этот день мои родные потеряли Отчизну. Вместе с ней — потеряли всё.

Скоро премьера «Варшавской битвы» / Coming soon will be the premiere of «Warsaw Battle»

Новый исторический фильм от режиссера Ежи Хоффмана («Потоп», «Пан Володыевский», «Огнем и мечом»). 

Это романтическая история о судьбах трех героев: молодой театральной актрисы Оли, её брата - поэта Яна, и её жениха Анджея - улана польской армии. 

Действие фильма развивается на фоне Варшавской битвы, когда несметные полчища красноармейцев, рвущихся в Европу под командованием Тухачевского, были наголову разбиты под Варшавой. Именно тогда ленинской идее «мировой революции» был нанесен смертельный удар.